(jeśli zamieszczone tu materiały okażą się przydatne, z przyjemnością zgadzam się na ich kopiowanie i cytowanie, uprzejmie prosząc tylko o podawanie źródła: "ze strony Biura Mediacji Gospodarczej MEDIATOR.WAW.PL Jakub Świtluk"


jedyne ogólnopolskie (i nie tylko) kalendarium wydarzeń i newsów mediacyjnych (i pokrewnych):  http://www.oMediacji.pl


(24 czerwca) 

Serdecznie zapraszam na szkolenie z podstaw mediacji,
które w dniach 13-14 i 20-21 lipca prowadzę
wspólnie ze Stowarzyszeniem "Mediatorzy Polscy" .
Szczegóły i formularz zgłoszeniowy na stronie Stowarzyszenia:
https://mediatorzy-polscy.eu/news/zapraszamy-na-szkolenie-bazowe-w-warszawie/


(23 maja 2019) 

Dzień Wymiaru Sprawiedliwości  https://www.iustitia.pl/component/dpcalendar/event/9?calid=131
Dla wszystkich Pań i Panów Sędziów oraz Pracowników Sądownictwa - najserdeczniejsze życzenia pomyślności, wytrwałości, spokoju i odpowiednich warunków pracy (...no i pamięci o mediacji;)


(22 maja 2019)

Krajowe statystki mediacji za 2018 r. - wrażenia prostego mediatora – na gorąco, niewesołe...

Na stronie Informatora Statystycznego Wymiaru Sprawiedliwości https://isws.ms.gov.pl  są (raczej od niedawna) dostępne: zbiorcze opracowanie w .pdf „Postępowania mediacyjne w świetle danych statystycznych – sądy okręgowe i rejonowe – w latach 2006 – 2018” oraz arkusze excel z danymi mediacji cywilnych i gospodarczych. Linki do pobrania plików odpowiednio:
https://isws.ms.gov.pl/…/ba…/publikacje/download,2779,7.html
https://isws.ms.gov.pl/…/opracowania-…/download,2853,16.html
https://isws.ms.gov.pl/…/opracowania-…/download,2853,19.html

Po pobieżnym (sprawy zdrowotne i okrutne zaległości) przejrzeniu, mam niestety niepokojące wnioski:
- po trzech latach (od „ożywienia” wokół promediacyjnych zmian KPC itd., CAMów, funduszy UE i Nor.) w miarę stabilnego (ca. 0,2 p.p./rok) wzrostu stosunku spraw kierowanych do adekwatnego wpływu („wskaźnik mediacji”), mamy po raz pierwszy spadek (również liczbowy).
- w porównaniu 2018 do 2017 spadły takie kluczowe (choć nieco dyskusyjne) mierniki jak m.in. liczba i procentowy wskaźnik tzw. skutecznych mediacji oraz liczba ugód cywilnych i gospodarczych.
A to wszystko na tle ogólnego wpływu spraw wprawdzie nieco mniejszego niż przed rokiem, ale dalej powyżej 15 mln., a w dodatku ze spadkiem procentowym załatwień i wzrostem pozostałości, przy dużych brakach i rotacjach kadrowych w sądach itd. itp.

Generalny mankament opracowań widzę w braku odniesienia liczby skierowań do odpowiednich wielkości wpływów, co uniemożliwia porównanie „mediacjolubności” poszczególnych SO i grup SR. Różnice „od zawsze” bywają duże i powinny być przykładem (lub wręcz alarmem) dla części Sądów.

Podobnie lub mocniej uwiera nieuzwględnienie braków zgód Stron na udział – dopiero przy zgodach można mówić faktycznie o postępowaniach mediacyjnych, bo aktualnie dane dotyczą właściwie skierowań. Rozbieżności skierowanie-mediowanie w poszczególnych typach/sądach bywają bardzo znaczne i zróżnicowane, a walnie wpływają na obraz skuteczności mediacji tj. współczynnik ugód, który liczony do faktycznie przeprowadzonych mediacji powinien być obiektywnie dużą zachętą do mediowania (tj. zgód właśnie lub inicjowania przedsądowych).

Dodatkowo obawiam się, czy miary skuteczności (już z ww. usterkami) mediacji cywilnej w SO nie zakłóca dodatkowo kwestia spraw rozwodowych, w których regularnie nie uzyskujemy wszak formalnej ugody i jej zatwierdzenia, lecz porozumienie rodzicielskie „przepisywane” do wyroku. A to raczej liczna kategoria, stosunkowo sporo zgód na udział i pozytywnych zakończeń.

Coś mi się tam jeszcze w tabelach nie sumowało, ale może przez pośpiech i niedyspozycję.

Na koniec kilka jeszcze wybiórczych obserwacji:
- oczekiwanie, że mediacja zmniejszy istotnie liczbę rozwodów wydaje się delikatnie mówiąc optymistyczne – „pojednania” to ok. 2 promile;
- wciąż nie ma (co niedawno przeczytałem w prasie) „mody na mediację” - obok wspomnianych spadków jest wprawdzie wyraźny wzrost zatwierdzeń ugód z mediacji prywatnych, ale ich udział procentowy bywał już porównywalny lub wyższy, nie widzę wyraźnego trendu;
- problem błędnego redagowania ugód nie wydaje się być poważny w sprawach gospodarczych – niespełna 1% ugód spotyka się z odmową zatwierdzenia, ponad czterokrotnie gorzej jest w cywilnych;
- w ubiegłym i poprzednim roku przeprowadzono odpowiednio 1,4 i 2,3 tys. spotkań informacyjnych – nie wykazano pozytywnego przełożenia na mediacje, sam na „Salonie...” w SO W-wa jesienią 2017 omawiałem ich efektywność w zależności od przygotowania, ale bez pewności, czy dają więcej niż kierowanie z niejawnego. Opublikowane dane nie rozpraszają wątpliwości.

Reasumując: entuzjazm co do aktualnego wykorzystania mediacji w Polsce, rzekłbym, raczej nietrudno okiełznać.

Nie wiem, czy najlepszym wyjściem są kolejne prace ustawodawcze.
Model włoski? być może, ale to skomplikowane, potrwa i wzbudzi protesty. Wystarczyłoby serio używać istniejące prawo - praktyka jest kluczem.
Dlaczego Sądy nie mogłyby kierować do mediacji choćby wszystkich spraw, które czekają miesiącami na wyznaczony już termin?
Strony nie miałyby obaw o przewlekłość, czas oczekiwania nie wliczałby się do statystyk, w najgorszym razie stosunkowo tanio "kupowałoby się" pewność, że kilkuletniej batalii sądowej nie dało się faktycznie uniknąć, plus szybsze osądzanie* "w bonusie"...
(* - w opinii szeregu sędziów sprawa po mediacji zakończonej bez ugody przebiega sprawniej)
Dlaczego przedsiębiorcy nie mieliby unikać marnotrawienia środków, czasu, zaangażowania, zaniedbywania klientów i okazji biznesowych, psucia wizerunku i ryzykowania rozrastania konfliktów obniżających efektywność organizacji?
Dlaczego sektor publiczny nie miałby oszczędzać pieniędzy podatników, budować zaufania społecznego, najefektywniej realizować cele publiczne, realizując przy tym normy Art. 44 i 54a ustawy o finansach publicznych?
Dlaczego pełnomocnicy nie chcą udowadniać swojej efektywności w dbaniu o interes klientów, być nowoczesnymi menedżerami sytuacji konfliktowych i zarządzania ryzykiem biznesowym, miast tkwić w zmurszałych schematach procesowych wojowników?
Nasz zbiorowy nierozsądek owocujący wskaźnikiem mediacji błąkającym się na marginesie błędu statystycznego pozostaje smutną zagadką...
A przecież w 2/3* przeprowadzonych mediacji gospodarczych i okołorozwodowych Strony dochodzą do porozumienia.
(* - wg danych SO W-wa 2017)


(18 kwietni 2019)

Radosnych, wiosennych, zgodnych Świąt Wielkiej Nocy - życzy Biuro Mediacji Gospodarczej MEDIATOR.WAW.PL


(8 kwietnia 2019)

Współpraca z Sądem Okręgowym w Warszawie:  informacje z oMediacji.pl udostępniane teraz również na stronie Sądu:
http://bip.warszawa.so.gov.pl/artykuly/241/strefa-mediatorow


(3 kwietnia 2019)

oMediacji.pl  /  mediatorzy.info   - ogólnopolskie kalendarium wydarzeń mediacyjnych i "z okolic" ADR: /omediacjipl
bezpośrednie adresy: www.oMediacji.pl lub www.mediatorzy.info


(5 lutego 2019)

Relacja z Salonu Mediacji Gospodarczej

MEDIACJA Z UDZIAŁEM SEKTORA FINANSÓW PUBLICZNYCH

zorganizowanego 24 stycznia 2019 roku w Sądzie Okręgowym w Warszawie, ul. Czerniakowska 100
przez Biuro Mediacji Gospodarczej MEDIATOR.WAW.PL Jakub Świtluk

Salon otworzyli sędziowie: Wiceprezes Sądu Okręgowego ds. Gospodarczych Dariusz Dąbrowski oraz Koordynator ds. Mediacji Iwona Grzegorzewska. Wydział ds. Mediacji w Departamencie Strategii i Funduszy Europejskich Ministerstwa Sprawiedliwości był reprezentowany przez Pana Krzysztofa Szlantę. W panelu dyskusyjnym uczestniczyli: sędzia Henryk Walczewski (Ministerstwo Sprawiedliwości), r.pr. Dariusz Ożga (Wicedyrektor Departamentu Opinii Prawnych Negocjacji i Mediacji, Prokuratoria Generalna RP), r.pr. Wojciech Kowalewski (Naczelnik Wydziału Prawnego, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Warszawie), r.pr. Paweł Kuglarz (Kierownik Szkoły Prawa Austriackiego UJ; Instytut Allerhanda), adw. Paweł Paradowski (Partner w Domański Zakrzewski Palinka Sp. k., Praktyka Postępowań Spornych) oraz – jako moderator – Jakub Świtluk (Biuro Mediacji Gospodarczej MEDIATOR.WAW.PL).

Wedle wspólnej opinii panelistów nie ma żadnych powodów, aby nie stosować mediacji i ugód w sporach z udziałem sektora publicznego. Już przed dodaniem art. 54a ustawy o finansach publicznych było to legalne (w oparciu o art. 44 ustawy oraz Kodeks cywilny) i praktykowane. Wprowadzenie rzeczonego przepisu (łącznie z art. 5, 11 i 15 ustawy o odpowiedzialności z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych) należy zaś rozumieć jako ułatwienie i wyraźną zachętę Ustawodawcy (konsekwentnie i systemowo rozwijającego mediację i pokrewne formy ADR w różnych gałęziach prawa) do mediowania i ugadzania się przez podmioty państwowe i samorządowe. Widoczne są już praktyczne efekty – znaczne (choć wciąż zbyt małe) zwiększenie stosowania mediacji i ugód w sporach publiczno-prywatnych.

Zgodzono się także, że dyscyplina finansów publicznych nie może być traktowana jako oderwana, nadrzędna wartość (już wcześniej wskazywał na to choćby art. 55). Ma ona rolę zdecydowanie służebną wobec priorytetu zrealizowania celu publicznego (interesu publicznego). Zwłaszcza w długookresowych inwestycjach i wymagających współdziałania stron złożonych projektach – wobec dynamicznych warunków – modyfikacja współpracy bywa często naturalna i nieodzowna. Co więcej, nadmierne obawy przed naruszeniem dyscypliny łatwo prowadzą do znacznych opóźnień i przekroczeń niezbędnych nakładów w wypadku np. zejścia z budowy lub bankructwa kontrahenta, konieczności wykonawstwa zastępczego, organizacji nowego postępowania przetargowego czy uwikłania w wieloletnie spory sądowe.

Paneliści podzielili się również doświadczeniami w stosowaniu art. 54a, zwłaszcza jeśli chodzi o pisemną ocenę skutków ugody. Powinna ona zatem zawierać zarówno część techniczną (m.in. z wpływem niezależnych od stron czynników na wystąpienie spornej sytuacji lub z ewentualnym przyczynieniem się do niej zamawiającego), jak i prawną (w tym analizę ryzyka procesowego). Warto zwracać uwagę na szerokie odniesienie skutków ugody – nie ograniczone do budżetu danego zamówienia czy inwestycji. Generalnie dość ogólne brzmienie przepisu należy rozumieć jako celową elastyczność – np. w zależności od wartości i skomplikowania sporu przygotowanie opinii prawnej można powierzyć zatrudnianemu prawnikowi albo zewnętrznej kancelarii bądź – co istotne zwłaszcza dla stationes fisci – Prokuratorii Generalnej. Ocena z art. 54a jest przy tym warunkiem zawarcia ugody, więc samo podjęcie rozmów ugodowych (czyli np. mediacji) jej nie wymaga. W praktyce takie rozmowy ułatwiają (czy wręcz warunkują) zgromadzenie informacji i argumentów do decyzji o ugodzie oraz przygotowania takiej, koniecznej dopiero wówczas, opinii.

Podkreślono również, że z mediacją i ugodą – tak wedle przepisów, jak i praktyki – nie należy zwlekać aż do wytoczenia powództwa. Polubowne rozwiązanie sporu jest zwykle łatwiejsze i tańsze na jego możliwie wczesnym etapie. Z czasem konflikt obrasta w kolejne koszty, straty, animozje, nieporozumienia i spory pochodne, co utrudnia wypracowanie ugody i zmniejsza jej korzyści. Tzw. mediacja przedsądowa jest też wolą Ustawodawcy (przepisy o mediacji i treści pozwu w k.p.c.), służąc ogólnie efektywności sądownictwa. Warto pamiętać, że również ugoda z takiej mediacji, zatwierdzona przez sąd, ma moc ugody sądowej.

Dyskutowane były także kwestie obowiązku stosowania mediacji w sektorze publicznym czy nawet odpowiedzialności za jej zaniechanie w kontekście zasad gospodarności (oszczędności) i celowości. Zwrócono uwagę na rolę i kwalifikacje mediatorów. Poruszono również inne związane ze sporami publiczno-prywatnymi zagadnienia, jak skomplikowanie postępowania dowodowego, wartość opinii biegłych, czy równowaga zamawiającego i wykonawcy. Na koniec zaprezentowane zostały postulaty de lege ferenda, w tym jednoznacznego wprowadzenia priorytetu rzeczowego wykonania zadania i obligatoryjnej przedsądowej mediacji do prawa zamówień publicznych oraz wzmocnienia pozycji prawnej mediatora.

W Salonie – poza sędziami, pełnomocnikami i mediatorami – wzięli udział przedstawiciele podmiotów państwowych, samorządowych i biznesu. Część uczestników i panelistów dyskutowała jeszcze półtorej godziny po zaplanowanym czasie zakończenia.

Jakub Świtluk, Biuro Mediacji Gospodarczej MEDIATOR.WAW.PL


(17 stycznia 2019)

jako współorganizator serdecznie zapraszam na Salon Mediacji Gospodarczej
"Mediacje z udziałem sektora finansów publicznych"
24 stycznia g. 11-14 w SO W-wa ul. Czerniakowska 100 s. 475:



...